• چهارشنبه ۱۴ آذر ماه، ۱۳۹۷ - ۰۹:۰۰
  • دسته بندی : اقتصادی
  • کد خبر : 979-1791-5
  • خبرنگار : 1036
  • منبع خبر : ایسنا استان گلستان

علل پیشرفت نکردن طرح مبارزه بیولوژیک در مزارع برنج

مدیر گروه ترویج و آموزش کشاورزی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان گفت: عمده‌ ترین علل نداشتن پیشرفت طرح مبارزه بیولوژیک در مزارع برنج، عدم پذیرش این نوع مبارزه توسط کشاورزان و یا در صورت پذیرش، عدم ادامه این روش بوده است.

دکتر «غلامحسین عبدالله‌زاده» در گفت و گو با ایسنا-منطقه گلستان اظهار کرد: تولید برنج علاوه بر سهم مهم آن در سبد غذایی خانوار، یکی از منابع اصلي تأمين معيشت كشاورزان استان های شمالی و الگوی غالب کشت کشاورزی این منطقه از کشور است.

وی با اشاره به اینکه اکثریت مردم روستایی در این نواحی به نحوی در کشت و کار برنج درگیر هستند، افزود: باید در تلاش های اخیر در راستای تغییر الگوی کشت برنج جهت سازگاری با تغییر اقلیم، الگوی جایگزین معیشت برای کشاورزان را مد نظر قرار داد.
 
عبدالله‌زاده در ادامه به آفات مزارع برنج اشاره کرد و گفت: آفاتی مانند شب پره یک نقطه ای برنج و کرم برگ خوار سبز برنج همواره در مناطق شمالی وجود دارند اما مهمترین آفت در استان های شمالی، کرم ساقه خوار برنج است.

وی تصریح کرد: کرم ساقه‌خوار برنج به عنوان یک آفت مخرب در مزارع برنج در سراسر جهان شناخته می‌شود که نقش مهمی در کاهش عملکرد تولید برنج دارد. این آفت تا 15 درصد باعث افت عملکرد محصول می شود.

مدیر گروه ترویج و آموزش کشاورزی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان در خصوص مبارزه بیولوژیک با آفات، اظهار کرد: استفاده از عملیات مبارزه بیولوژیکی برای کنترل آفات، تاریخی 100 ساله دارد. مدیریت موثر آفت ساقه‌خوار برنج در ابتدای سال‌ 1350 مورد توجه قرار گرفت. در طی این سال‌ها، روش‌های مختلفی برای مبارزه با آفت ساقه‌خوار آزمون و توصیه شده است. مهمترین روش‌های کنترل و مبارزه با آفت ساقه‌خوار از زمان پیدایش تاکنون شامل روش‌هایی مانند کنترل زراعی، کنترل شیمیایی، کنترل بیولوژیکی و تله‌های فرمونی هستند.

عبدالله‌زاده ادامه داد: با توجه به پیامدهای مضر مصرف سموم، مجدد از اوایل سال 1370، عمليات مبارزه بيولوژيكی آفات به صورت فعال تری جهت کاهش مصرف سموم شیمیایی مطرح شد.


وی بیان کرد: عمده ترین روش مبارزه بیولوژیک در مزارع برنج مبتنی بر استفاده از زنبور «تریکوگراما» برای کنترل آفت ساقه‌خوار بوده و همچنان نیز است.

وی خاطر نشان کرد: هدف از مبارزه بيولوژيک، ریشه کن کردن آفاتی که به گیاهان آسیب وارد می‌کنند، نیست بلکه هدف کاهش جمعیت آنها به حدی است که کمترین خسارت را به کشاورز یا محیط زیست وارد کند.

عبدالله‌زاده تصریح کرد: کاهش مصرف آفت کش ها، حفاظت از حشرات مفيد و شكارگر و حفظ تنوع موجودات زنده مزرعه، جلوگیری از مقاومت آفات مزرعه، کاهش هزینه و دارا بودن حمایت های فنی و ترویجی از جمله مزایای استفاده از روش‌های مبارزه بیولوژیک است.

مدیر گروه ترویج و آموزش کشاورزی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان تاکید کرد: دلایل بسیار زیادی در زمینه عدم پیشرفت مبارزه بیولوژیک وجود دارد که با توجه به تحقیقاتی که توسط من و همکارانم انجام شده، عمده ترین دلیل عدم پذیرش این نوع مبارزه توسط کشاورزان یا در صورت پذیرش، عدم ادامه این روش بوده است.

وی مهمترین راهکارها برای توسعه روش مبارزه بیولوژیک را آموزش و آگاه سازی کشاورزان از طریق افزایش اطلاعات فنی، تدوین دستورالعمل های آموزشی، تقویت انگیزه‌های ارائه امکانات فنی و ترویجی به موقع، تسهیل دسترسی به موقع به زنبور، توجه به همه گروه‌های کشاورزان و گسترش مزارع نمونه عنوان کرد.

عبدالله‌زاده در پایان گفت: برای عملیاتی کردن این راهکارها اقداماتی از جمله کمک به تهیه مواد آموزشی و ترویجی و اجرای آن و ارائه مشاوره به دانشجویانی که وارد حیطه ترویج روش های مبارزه بیولوژیک می شوند و تعامل بیشتری با کشاورزان دارند را دنبال کردیم.

خبرنگار: کوثر جلالی

انتهای پیام

ارسال خبر به دوستان

* گیرنده(ها):

آدرس ایمیل ها را با علامت کاما از هم جدا نمایید. (حداکثر 3 آدرس پست الکترونیکی گیرنده را وارد نمایید)
متن ارسال:

ارسال نظر

نام و نام خانوادگی:
آدرس سایت شما:
* آدرس پست الکترونیکی:
* متن:
* کد مقابل را وارد نمایید: